Brontekst bekijken van Gluren Bij De Buren… Grevenbricht

{{sys:activiteit
|datum=17-07-2018 19:00
|lokatie=Sint Catharinakerk, Grevenbricht.<br>Aan de Greune Paol Grevenbicht.
|omschrijving=Afsluiting in Gemeenschapshuis Oos Hoes, Schoolstraat 2 (GPS Burgemeester Kotenplein)<br>Parkeersuggestie: Burgemeester Kotenplein of
Aan de Greune Poal (bij kerk). U kunt uw auto hier vrij parkeren.
}}
{{sys:kop:beschrijving}}
{{sys:blockfloat|top=
Wie Grevenbicht zegt, ontkomt er niet aan in een adem ook Papenhoven te noemen. Beide dorpskernen zijn zo nauw met elkaar verbonden, dat alleen de kenner je kan vertellen, wanneer je over en weer de dorpsgrenzen passeert. Grevenbicht was tot de gemeentelijke herindeling per 1 januari 1982 een zelfstandige gemeente en Papenhoven vormde samen met Obbicht ook een gemeente. Parochieel hoorde Grevenbicht tot de parochie ‘Papenhoven-Grevenbicht’, omdat de parochiekerk tot 1907 op het kerkhof in Papenhoven stond. In dat jaar werd in Grevenbicht de tegenwoordige parochiekerk gebouwd, maar de parochienaam bleef gehandhaafd. Een belangrijk detail daarbij is de vermelding, dat Grevenbicht tot de Franse tijd Guliks gebied was, terwijl Papenhoven met Obbicht Gelders waren.<br><br>
De oudste vermelding van Grevenbicht (‘Grevenbiecht’) stamt van 1400. Volgens een recente opvatting is de naam ontstaan uit des greven Bucht / Bygt, wat betekende ‘ het aan de graaf (van Loon) behorende’ bicht. Het nabij liggende Obbicht heeft hetzelfde grondwoord als
}}{{sys:blockfloat|top={{#tag:easyview|zxQbbv2.jpg|thumbsize=400|blockfloat=true|shadow=true|caption=Grevenbichtermolen|captionref=Afbeelding afkomstig van [https://nl.wikipedia.org/wiki/Grevenbichtermolen Wikipedia]}}
}}{{sys:blockfloat|top=
 Grevenbicht. Bicht verwijst mogelijk naar de oorspronkelijke ligging bij de bocht.<br><br>
Begin 14de eeuw was Grevenbicht een heerlijkheid in bezit van Godfried van Heinsberg en kwam in bezit van de graaf van Loon. In 1472 nam een dochter van de graaf de heerlijkheden Heinsberg en Grevenbicht als huwelijksgeschenk mee in haar echtverbintenis met hertog Willem van Gulik.Tot 1567 werd Grevenbicht door de hertogen verpand, daarna trachtte men Grevenbicht te incorporeren in het Gulikse ambt Born. Grevenbicht bleef zich echter verzetten tegen het betalen van belastingen die door het ambt Born werden opgelegd. In 1646 erkende de hertog van Gulik de vrijheid van Grevenbicht ten opzichte van Born. Kort daarna verkocht de hertog de grondheerlijke rechten van de heerlijkheid Grevenbicht aan Johan Arnold Graaf van Leerodt. Tot de Franse tijd (1794) bleef Grevenbicht in bezit van de familie de Leerodt.<br><br>
}}{{sys:blockfloat|top=
Opgravingen van Romeinse vondsten (onder andere in 1948) bewijzen dat er in deze periode al menselijke activiteit was in Grevenbicht, misschien door een knooppunt van Romeinse (handels)wegen. Zeker was er een heiligdom (er zijn brokstukken van Jupiterzuilen gevonden). Grevenbicht is bekend vanwege de jaarlijkse Pinksterprocessie en de Wereldvrijgezellencongressen omstreeks 1950. Over de Maas vaart een voetfietsveer naar het Belgische Rotem (Dilsen-Stokkem).<br><br>
De ‘Gluurders bij de buren’ maken kennis met de dorpskernen Grevenbicht en Papenhoven; met de geschiedenis van de Sint-Catharinakerk (1907) en haar kerkschatten. Een bezoek aan de voormalige Protestantse kerk uit 1851, nu een podiumkerkje voor concerten,exposities en andere culturele activiteiten. In de oude watermolen bezoeken we Streekmuseum Maaskant 44 (regionale oorlogsgeschiedenis).Tot slot bezoeken we de in 1922 gevonden Romeinse putrand en lopen vervolgens naar het kerkhof voor nadere informatie over het unieke karakter en de monumentale status van deze begraafplaats.
}}